«کرونا معلم من»

درس کرونا این بود که حد و مرز نداره، نه رنگ پوست براش مهمه ونه نژاد و نه دین و نه مقام

کرونا یاد داده سلامتی و زنده موندن عزیزانمون در گرو سلامتی غریبه هاست ، وادارمان کرد حواسمون باشه به سلامتی دیگران تا خودمون بیمار نشیم.

( چه تفکر قشنگی ) 

«کاش همه چیز واگیر داشت»

اینجوری حواسمون به همدیگه بیشتر بود که کسی غم نداشته باشه ، مبادا به ما سرایت بکنه 

همه با هم کمک میکردیم تا غم و ریشه کن کنیم 

اگر کسی محتاج بود ، از ترس سرایت به خودمون بی نیازش می‌کردیم 

اگر کسی تنها بود ، از ترس تنها شدن خودمون وادارمان میکرد از تنهایی درش بیاریم و به دادش برسیم.

( کاش همه چیز واقعآ واگیر داشت) 

شاید خوشبختی هم اپیدمی می‌شد. 

نویسنده متن و گوینده: سید جواد صفوی