باید کمی دنیایمان را رنگ کنیم 

باید بلد باشیم قلم مو دست بگیریم و 

گوشه به گوشهٔ دلمان را رنگ‌ بزنیم.

چه اشکالی دارد کمی خیالمان هم رنگی باشد.

کمی رنگی حرف بزنیم و کمی رنگی ببینیم. 

خسته شدیم از این همه    

   خاکستری هایِ بی تفاوت،  

 از این همه حرف های کِدِر،

از این همه نگاه های بی روح   

و یک شهر پر از سیاه و سفید های مطلق. 

دلمان کمی رنگ می خواهد 

از همان رنگ هایِ شاد و چشم گیر 

از همان آبی و سبز های رویایی 

از همان صورتی های خیالی 

از همان سرخابی های دوست داشتنی.

 دلمان آدم های رنگی می خواهد،

یک آسمان رنگی، 

یک شهر رنگی،  

و یک دنیای واقعیِ پر رنگ ...

گوینده: پیام فولادی فر